วันอาทิตย์ที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

สิ่งอันเป็นที่รัก



สิ่งอันเป็นที่รัก


ภิกษุทั้งหลาย ! บุคคลไม่ควรทำสิ่งไรๆ ให้เป็นที่รัก  เพราะการพลัดพรากจากสิ่งเป็นที่รัก เป็นความทุกข์ระทม  ผู้ไม่มีสิ่งเป็นที่รัก และไม่เป็นที่รัก ย่อมไม่มีกิเลสเครื่องร้อยรัด 

ความโศกเกิดจาก สิ่งเป็นที่รัก  ภัยเกิดจากสิ่งเป็นที่รัก  ผู้พ้นจากสิ่งเป็นที่รักได้เด็ดขาด  ย่อมไม่เศร้าโศก และภัยจากที่ไหนเลย

ความโศกเกิดจาก ความยินดี ภัยเกิดจากความยินดี ผู้พ้นจากความยินดีได้เด็ดขาด ย่อมไม่มีความโศก และภัยจากที่ไหนเลย

ความโศกเกิดจาก กาม ภัยเกิดจากกาม ผู้พ้นจากกามได้เด็ดขาด ย่อมไม่มีความโศก และภัยจากที่ไหนเลย

ความโศกเกิดจาก ตัณหา ภัยเกิดจากตัณหา  ผู้พ้นจากตัณหาได้เด็ดขาด  ย่อมไม่มีความโศก และภัยจากที่ไหนเลย

ความโศก ความคร่ำครวญ และความทุกข์หลากหลายมีในโลกนี้ ย่อมเกิดมีได้  เพราะอาศัยสิ่งเป็นที่รัก เมื่อไม่มีสิ่งเป็นที่รัก ความเศร้าโศกเป็นต้นเหล่านี้ ก็ไม่มี 

เพราะฉะนั้น คนที่ไม่มีสิ่งเป็นที่รักในโลกไหนๆ จึงชื่อว่ามีความสุข ปราศจากความเศร้าโศก ดังนั้น ผู้ปรารถนาความไม่เศร้าโศก ปราศจากกิเลสดุจธุลี จึงไม่ควรยึดสิ่งเป็นที่รักในโลกไหน
           

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น