วันพุธที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2555

การพยากรณ์ความเป็นพระอรหันต์



การพยากรณ์ความเป็นพระอรหันต์


ภิกษุทั้งหลาย ! ถ้าภิกษุพยากรณ์ว่า "ข้าพเจ้ารู้ชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ไม่มีกิจอื่น เพื่อความเป็นอย่างนี้อีกต่อไป" เธอไม่ควรยินดี และไม่ควรคัดค้าน พึงถามภิกษุนั้นตามโวหาร 4ประการ

1. กล่าวสิ่งที่ได้เห็นว่าได้เห็น ผู้ที่มีจิตหลุดพ้นแล้ว จะไม่ยึดมั่นในโวหาร 4 ประการนี้
2. กล่าวสิ่งที่ได้ฟัง ว่าได้ฟัง ผู้ที่มีจิตหลุดพ้นแล้ว จะไม่ยึดมั่นในโวหาร 4 ประการนี้
3. กล่าวสิ่งที่ได้ทราบ ว่าได้ทราบ ผู้ที่มีจิตหลุดพ้นแล้ว จะไม่ยึดมั่นในโวหาร 4 ประการนี้
4. กล่าวสิ่งที่ได้รู้ ว่าได้รู้ ผู้ที่มีจิตหลุดพ้นแล้ว จะไม่ยึดมั่นในโวหาร 4 ประการนี้

ภิกษุผู้เป็นขีณาสพ อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว หลุดพ้นแล้ว ฯลฯ สมควรพยากรณ์ตนว่า ข้าพเจ้าไม่ยินดี ไม่ยินร้าย อันกิเลสอาศัยไม่ได้ อันกิเลสพัวพันไม่ได้ หลุดพ้นแล้ว พรากในสิ่งที่ตนเห็นแล้ว ในสิ่งที่ตนฟังแล้ว ในสิ่งที่ตนทราบแล้ว ในสิ่งที่ตนรู้แล้ว มีจิตฝึกให้ปราศจากเขตแดน คือ กิเลสได้แล้วอยู่ ไม่ยึดในโวหาร 4 ประการนั้น


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น