ละอกุศลธรรม และถึงพร้อมด้วยกุศลธรรม

ละอกุศลธรรม และถึงพร้อมด้วยกุศลธรรม 

ภิกษุทั้งหลาย  !  บุคคลเมื่อเข้าถึง อกุศลธรรมทั้งหลายอยู่  จักมีการอยู่เป็นสุข ไม่ลำบาก ไม่คับแค้นใจ ไม่เดือดร้อนในปัจจุบัน หลังตายพึงหวังได้  “สุคติ”

บุคคลเมื่อเข้าถึง กุศลธรรมทั้งหลายอยู่ จักอยู่เป็นทุกข์  ลำบาก 

คับแค้นใจ เดือดร้อนในปัจจุบัน หลังตายพึงหวังได้ “ทุคติ”

พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญ การละอกุศลธรรม  ความถึงพร้อมด้วยกุศลธรรม  แล้วอยู่เป็นสุขไม่ลำบาก  ไม่คับแค้นใจ  ไม่เดือดร้อนในปัจจุบัน  หลังตายย่อมไปสู่  “สุคติ”

จิตของพระพุทธสาวิกา

จิตของพระพุทธสาวิกา   

พระกิสาโคตรมีภิกษุณี กล่าวแก่มารว่า “เรากำจัดความเพลิดเพลินในสิ่งทั้งปวง  ทำลายความมืด  ชนะกองทัพมัจจุราชแล้ว  อยู่อย่างไม่มีอาสวะ”

พระอิชยาภิกษุณี กล่าวแก่มารว่า “เราอึดอัดระอาด้วยกายเน่านี้  ที่มีแต่จะแตกทำลายเปื่อยผุพังไป  กามตัณหาเราถอนได้แล้ว  รูปภพ  อรูปภพ  และสมาบัติ  อันสงบทั้งปวง  เรากำจัดได้หมดแล้ว”

พระอุบลวรรณาภิกษุณ กล่าวแก่มารว่า  “เราเป็นผู้ชำนาญในจิต   เจริญอิทธิบาทดีแล้ว   พ้นจากเครื่องผูกทุกชนิด”

พระจาลาภิกษุณี  กล่าวแก่มารว่า “ความตายย่อมมีแก่ผู้ที่เกิดมาแล้ว  ผู้ที่เกิดมาแล้ว  ย่อมประสบทุกข์  คือ การจองจำ  การฆ่า ความเศร้าหมอง เพราะฉะนั้น เราจึงไม่ชอบความเกิด  เราตั้งอยู่ในสัจจะ  เพื่อละทุกข์ทั้งปวง”

พระอุปจาลาภิกษุณี  กล่าวแก่มารว่า “เทพทั้งหลาย ชั้นกามจรภูมิ ยังผูกด้วยเครื่องผูก คือกาม จำต้องกลับมาสู่อำนาจมารอีก  โลกทั้งหมดเร่าร้อน คุกรุ่น ลุกโพลง สั่นสะเทือน  ใจเรายินดี แน่วแน่ในนิพพาน  จึงไม่สั่นสะเทือน  ไม่หวั่นไหว”

พระเสลาภิกษุณี กล่าวแก่มารว่า  “ร่างกายนี้  ตนเองก็ไม่ได้สร้าง ผู้อื่นก็ไม่ได้สร้าง อาศัยเหตุจึงเกิด อาศัยเหตุจึงดับ ขันธ์  ธาตุ อายตนะ 6 เหล่านี้ ก็ฉันนั้น อาศัยเหตุจึงเกิด อาศัยเหตุจึงดับ” 

ลักษณะของโลก

ลักษณะของโลก  

ท่านพระรัฎฐบาละได้แสดงธัมมุสเทศ  4 ประการ แก่ท่านพระโกรัพยะ

1. โลก (ขันธ์ 5)  อันชรานำไปไม่ยั่งยืน

2. โลก ไม่มีผู้ต้านทาน  ไม่เป็นอิสระ

3. โลก ไม่มีอะไรเป็นของตน  จำต้องละสิ่งทั้งปวงไป

4. โลก(สัตว์) พร่องอยู่เป็นนิจ  ไม่รู้จักอิ่ม  เป็นทาสแห่งตัณหา

 (ที่เรียกว่า โลก เพราะ จะต้องแตกสลาย)

การเกิดของขันธ์ 5

การเกิดของขันธ์ 5  

ภิกษุทั้งหลาย  ! อุปธิ (ขันธ์ 5 ได้แก่ รูป เวทนา สัญญา สังขาร และ วิญญาณ)  มีตัณหาเป็นเหตุ  มีตัณหาเป็นเหตุเกิด   มีตัณหาเป็นกำเนิด  มีตัณหาเป็นแดนเกิด  ตัณหาไม่มี อุปธิ (ขันธ์ 5 )  ก็ไม่มี

สุขโสมนัส         เป็นคุณของขันธ์ 5

ทุกข์โทมนัส       เป็นโทษของขันธ์ 5

มรรคมีองค์ 8     เป็นเครื่องสลัดออกจากขันธ์ 5

เหตุเกิดภูต และดับภูต

เหตุเกิดภูต และดับภูต

      ภูตนี้ (ขันธ์ 5)  เกิดเพราะอาหาร   เมื่อเห็นอย่างนี้   จึงปฏิบัติเพื่อความเบื่อหน่าย  คลายกำหนัดเพื่อดับภูต  ที่เกิดเพราะอาหารนั้น

กายนี้ไม่ใช่ของเรา ทั้งไม่ใช่ของผู้อื่น พึงเห็นว่าเป็นกรรมเก่า

ถูกปัจจัยปรุงแต่ง  สำเร็จด้วยเจตนา  เป็นที่ตั้งแห่งเวทนา